“Vreetbuien”

Vanaf kleins af aan, staat m’n leven al in het teken van eten. Als kind had ik geen verzadigingsgevoel. Op 4 jarige leeftijd, zat m’n moeder al met me bij een therapeut, omdat ik rustig een heel brood weg at en dan nog niet genoeg had.

Als ik daar op terug kijk, dan zie ik dat eten m’n vriend was, mijn uitlaatklep.  Ik heb een moeilijke jeugd gehad, met een vreselijk gespannen sfeer in huis vanwege een  agressieve en dominante vader die  mij als z’n woede punt beschouwde. Al m’n gevoelens werden afgestraft. Lachen, huilen, stil  zijn, druk zijn, het maakte niet uit, alles werd afgestraft. Ik mocht er niet zijn.  Eten was dus m’n vriend en uitlaatklep.

Later is m’n vele eten overgegaan in Anorexia en Boulimia. M’n vreetbuien duurden soms de hele dag en waar ik ook kwam, eten was niet meer veilig. Ik at alles en overal. Heb vroeger veel oppasbaantjes gehad, naast m’n studie. En kinderen die normaal slecht aten, “aten met mij erbij zo ontzettend goed”. Ja ja, alles kwam in mijn buikje terecht.  Overal zat ik in kasten, jampotten, pindakaas enz. Erg smerig natuurlijk,maar de drang was zo heftig.  Prullenbakken, ja tot m’n grote schaamte at ik ook daar uit. En dan dat eeuwige gevoel dat ik weer gefaald had en waardeloos was. Zo blijf je in een circeltje ronddraaien.

Braken, laxeren, dwangmatig bewegen, alles binnen houden, alle varianten heb ik gehad. De ommekeer kwam, toen ik met spoed opgenomen moest worden in het ziekenhuis, omdat ik een overdosis aan laxeer tabletten had geslikt.

Ik heb veel behandelingen gehad en heb heel veel over mezelf geleerd. Ik weet nu waar m’n eetbuien voor staan en probeer te luisteren naar wat m’n geest en lichaam me te vertellen hebben.

Wat ik je nu vertel, daar zal de reguliere hulpverlening het niet mee eens zijn, maar bij mij heeft het geholpen. Ik ging m’n vreetbuien plannen. Ik stond het toe en leefde dan ook helemaal naar dat moment toe.  Maar soms was ik te moe, had ik geen zin, of wat dan ook en dan sloeg ik het over, en moest ik wachten tot het volgende planning. Doordat ik het mezelf toestond, werd de  noodzaak steeds minder groot en nam de frequentie af. Ook ben ik mezelf steeds meer toe gaan staan en probeer ik te luisteren naar waar ik trek in heb en geef daar gehoor aan.Ik heb geen noemenswaardige eetbuien meer. Ik ben liever voor mezelf geworden.

Ik vind het nog steeds moeilijk om te veel dingen in huis te hebben, maar langzaamaan gaat dat beter. M’n vriend steunt me enorm en samen maken we afspraken. Ook heeft hij een koffertje, waar hij de moeilijk dingen in bewaard. Ik maak m’n eetproblemen bespreekbaar en dat helpt.

Doordat ik “puur”ben gaan eten, kijk ik ook anders tegen eten aan. Deze manier van eten kost veel geld en voorbereiding en het is zonde om dat allemaal te verspillen. Ook zitten in veel bewerkte voeding stoffen, die verslavend werken.

Ik denk nog steeds de hele dag aan eten, maar toch wordt het langzamerhand leefbaarder. Kan ik tegen m’n stemmen ingaan. Ook is het belangrijk, dat ik tussendoortjes blijf eten. En zorgen dat ik geen honger heb. Doordat ik last heb van hypoglycemie, moet ik dat ook doen, want anders val ik flauw ( dat is dus ook m’n stok achter de deur).

Gisteren was weer een nieuwe test. Ik had ’s middags de zaterdagavond verrassing gemaakt. M’n was niet lekker en werd ziek. Dus niet gezellig samen theedrinken met wat lekkers erbij, daar stond z’n hoofd echt niet naar. En ik wil dat erg graag samen eten er iets gezelligs van maken. Ik heb 1 stukje gegeten en wil de rest bewaren totdat hij zich weer wat beter voelt. Erg moeilijk, voor mij. We hebben ook een afspraak gemaakt. Als het me lukt om van het lekkers af te blijven trakteert hij mij binnenkort ergens op koffie en als het me niet lukt, dan trakteer ik hem.En aangezien ik altijd geld tekort kom en het vreselijk vind als hij me ziet falen, is het me tot nu toe gelukt. Maar dat neemt niet weg, dat het me wel erg bezig houdt. Maar het gaat me lukken, want ik wil dat het lukt.

Hopelijk hebben jullie wat aan m’n story. Probeer er achter te komen wat je lichaam van je vraagt en sta dat toe. Probeer iemand in vertrouwen te nemen en maak het bespreekbaar, maak afspraken. Houd je niet vast aan hoe het “hoort”. Trek je eigen plan en ga stapje voor stapje. Hoe groter de stap, hoe groter de kans op terugvallen is.

En nu willen jullie zeker wel weten wat er nu in de koelkast wacht, om opgegeten te worden? Overheerlijke Sinaasappel truffels (recept).

Sterkte en als het een dag niet is gelukt, dan probeer je het de volgende dag weer, val je zelf niet af, maar probeer van jezelf te houden, hoe moeilijk dat soms ook is.

Succes!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

 

Advertenties

6 gedachtes over ““Vreetbuien”

  1. Ik had wel ongeveer begrepen wat er aan de hand was, maar dat je nog zo jong was dat het bij jou begon…
    In vind het een geweldige vondst van je dat je ´je vreetbuien´ bent gaan inplannen en dat je dat gelukt is. Op de klok kijken tot het volgende moment is heel zwaar. En ook je afspraak met je man om iets lekkers alleen samen te eten is ook al een kunst op zich.

    Ik haal soms iets lekkers om te snoepen. Zodra ik thuis kom, begin ik er aan en het moet dezelfde dag nog op. Ik kan echt niet een beetje nemen en de rest bewaren voor de volgende dagen.
    Vroeger kocht ik ´voor het geval er visite kwam´. Voor die tijd was het allang op en tegen de tijd dat de visite kwam, moest ik alsnog wat halen of zeggen dat ik niets in huis had.
    Mijn probleem was ook als ik iets hartigs had gegeten (bijv. chips), dan moest ik daarna iets zoetigs (chocola). Maar daarna weer wat hartigs. Dus je blijft doorgaan.
    Ik snoep nog wel. Maar niet meer zoveel of zo vaak. Een boterham eten omdat je ´iets´ wilt eten, is ook snoepen. Tegenwoordig neem ik een of twee gedroogde vijgen. Dat vult goed en dan heb ik voor een tijdje genoeg. Dus dat gebruik ik als tussendoortje en ik neem het ook mee als ik ergens naar toe ga en ik weet niet of ik in de gelegenheid ben om te eten. Dan kan ik altijd een vijg nemen. Of een dadel als ik lekkere heb. 😀

    Ik moet weer aan de smoothies, maar kan de energie niet opbrengen om ze te maken. Wel merk ik dat als ik smoothies drink/eet, ik minder behoefte heb aan snoepen.
    Iedereen moet het op zijn eigen manier ontdekken en invullen. Lezen hoe een ander het doet, en dan daar je voordeel mee doen.

    Sinds mijn gastric bypass kan ik niet meer overgeven. Dus als ik een keer teveel heb gegeten, dan duurt het uren voordat ik me weer prettig voel. Teveel eten kunnen bijvoorbeeld één of twee happen zijn.
    Van de week had ik gado gado gekocht bij de Indische toko. Ik had er zo´n zin in. Het bakje leek niet zo groot. Het bleek een bord vol te zijn. Helaas heb ik alles opgegeten. En dat waren wel meer dan twee happen teveel. Ik heb wel mijn straf gehad. De hele avond geprobeerd om door te boeren ruimte te krijgen in mijn maag. Maar je moet toch wachten tot je voedsel zodanig is verwerkt dat het doorgaat naar het volgende stadium.

    Vond het fijn om jouw verhaal te mogen lezen. Op deze manier krijg je ‘vergelijkingsmateriaal’. Anders voel je je zo alleen staan en lijkt het net of alleen jij een dergelijk probleem hebt.

    Groetjes, Loes

    1. Hallo Loes, ook jij hebt een hele “eet story”. Iedereen op z’n eigen manier, maar het is fijn herkenning bij elkaar te kunnen vinden. Dat maakt het minder eenzaam, he? Heftig, zo’n by-pass. M’n moeder heeft het ook gehad en kan enkel muizen beetjes eten. Het enige vervelende vd smoothies, vind ik het schoonmaken vd blender, hahaha. Hopelijk kun je de energie weer opbrengen en blijf je goed voor jezelf zorgen. En ja, daar hoort ook af en toe wat lekkers bij. Een goede keuze die vijgen. Veel sterkte en liefs!!!!

      1. Hai Siggie. Jammer genoeg zijn mijn muizenhapjes te groot. Iedere operatie is natuurlijk weer anders. Ik heb er nooit spijt van gehad. Ik vind het alleen jammer dat ik niet méér ben afgevallen. Ik weet het. Dan zou ik gewoon meer moeten bewegen. conditietraining doen etc.

        Het schoonmaken van de blender vind ik wel meevallen hoor. Als je het gelijk doet is het makkelijk schoon te maken. En anders zet je er warm water in met afwasmiddel om te weken. Dan kun je het later met ‘niet te heet water’ nog even ‘blenden’ en dan is het zo schoon. Als je het water te heet doet, dan heb je kans dat het glas knapt. Heb ik nl. al een keer gehad. Kreeg gelukkig een andere. Dus ik had geluk.

        Ik heb vanavond gekookt!!!! Ik had kippen dijbeentjes gekocht. Zonde om ze te laten bederven. Lekker met gekookte bataat en doperwtjes. Als jus gebruik ik dan kokosolie extra vierge over de bataat en de doperwtjes en een beetje Himalayazout. Heerlijk gegeten. Toch weer teveel. Stom van me.

  2. Oh wat goed van je. Ik heb ook altijd het gevoel weer te veel gegeten te hebben, ook al is het gezond. Zoete bataat vind ik ook heerlijk, maar wel erg moeilijk en staan op de lijst van nieuwe uitdagingen.
    Ja, maak de blender ook altijd meteen weer schoon, anders blijf je er tegen aan hikken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s