Eetbui vrij

Vandaag ben ik 3 jaar eetbui vrij. Ik kan het haast niet geloven. Niets op het gebied van eten is mij vreemd. Hongeren, laxeren, overgeven, extreem sporten, stelen en ja zelfs uit prullenbakken heb ik gegeten. M’n dagen bestonden alleen maar uit eetbuien, heb in het ziekenhuis gelegen voor een overdosis aan laxeer tabletten.

Hoe is het me tenslotte toch gelukt? Het belangrijkste bij een eetstoornis is, dat je het stapje voor stapje doet. Het klinkt raar, maar ik ben m’n eetstoornis gaan accepteren en omarmen. Ik ging m’n eetbuien plannen. Hield er speciale dagen voor vrij. Had ik soms een hele voorraad gekocht en dan merkte ik dat ik er eigenlijk weinig puf voor had. Toen werden het geplande momenten. Ik had altijd weinig in huis, omdat ik niet met eten om kan gaan, dus kocht er altijd speciaal boodschappen voor.  Ook hierbij gold, als ik geen zin had stelde ik het uit naar het volgende geplande moment. En zo werd het langzaam minder.

Ook heb ik geleerd naar m’n lichaam te luisteren. Van kinds af aan heb ik last van heftige depressies. Ik ging altijd maar door en mocht niet toegeven aan mezelf.  Na een eetbuien was ik altijd zo uitgeput, dat ik wel moest toegeven aan mezelf en rust mocht nemen. Nu zorg ik voor voldoende rust in m’n dagen en plan deze dagen ook in. Dagen dat ik mag toegeven aan mezelf en mezelf afsluit van de buitenwereld.

Vraag ook om hulp. Ik woonde in die tijd alleen en dacht dat het me nooit zou lukken samen te gaan wonen.Ik heb m’n vriend om hulp gevraagd en we spreken samen weddenschappen af en hij vraagt me altijd hoe het gegaan is.( dat doen we nog steeds). En aangezien ik hem niet wil teleurstellen en de weddenschapjes vaak best duur zijn….. begrijp je het? En nu, 3 jaar verder wonen we samen en zijn we getrouwd.

Het is nog steeds erg moeilijk en ik vind het nog steeds moeilijk met eten om te gaan. M’n vriend heeft een speciaal koffertje waar hij alle dingen in bewaard waarbij ik de mist in ga. Ik heb daar vrede mee, kan steeds meer dingen in huis hebben en ook dat koffertje zal ooit wel een x verdwijnen. Stap je voor stapje, hapje voor hapje.

Wat ook erg belangrijk is, is regelmatig eten. 6 x per dag kleine beetjes, zodat de tijd tussen de maaltijden niet te groot is.

En ik houd zoveel tijd over!!!!!!!!!!!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s